Αναξιοκρατία στις ακαδημαϊκές κρίσεις

by

dsc00107

Είναι γνωστές στον καθένα οι αυθαιρεσίες στην επιλογή προσώπων για ακαδημαϊκές και ερευνητικές θέσεις στα αντίστοιχα κρατικά ιδρύματα. Η κατάσταση έχει περάσει πλέον σε νέα επίπεδα με την υπερπροσφορά διπλωματούχων μεταπτυχιακών ή διδακτορικών σπουδών με συνέπεια ακόμα και οι ωρομίσθιες θέσεις ή οι συμβάσεις περιορισμένης χρονικής διάρκειας να απαιτούν το ανάλογο ρουσφέτι. Από τα πιο χαρακτηριστικά και ευρέως γνωστά παραδείγματα αυτό της οικογένειας Χριστινάκη στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών ( για περισσότερες πληροφορίες πατήστε εδώ).

Ακόμα μια περίπτωση, είναι αυτή της Άννας Παναγιωταρέα η οποία την προσεχή Τετάρτη 11/3 θα ανελιχθεί σε τακτική καθηγήτρια του τμήματος Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης, όπως φαίνεται στο blog ΠΑΡΑ-ΜΜΕ. Στις κρίσεις ακαδημαϊκών θέσεων λαμβάνεται υπόψη κυρίως η ερευνητική δουλειά που έχει να επιδείξει ο εκάστοτε υποψήφιος. Αναρωτιέται κανείς πόσες είναι οι δημοσιεύσεις τις κ. Παναγιωταρέα σε έγκυρα επιστημονικά περιοδικά του εξωτερικού, πόσες είναι οι ετεροαναφορές σε αυτά από άλλους επιστήμονες του χώρου (και όχι από συνεργάτες), πόσες είναι οι διδακτορικές διατριβές που έχει επιβλέψει και ποιο το επιστημονικό αποτέλεσμα τους. Βέβαια η δύναμη της κ. Παναγιωταρέα δεν είναι το ερευνητικό της έργο αλλά οι δημόσιες σχέσεις που διατηρεί με ανθρώπους όλων των πολιτικών δυνάμεων της χώρας. Έτσι το τμήμα Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ του ΑΠΘ …. πολύ πιθανό να ποντάρει στο πρόσωπό της για καλύτερη μεταχείριση και μεγαλύτερη συμμετοχή σε κρατικά ή κοινοτικά έργα (αστήριχτη, αβάσιμη και εντελώς κακοπροαίρετη προσωπική άποψη).

Ίσως είναι άδικο να στοχεύουμε την συγκεκριμένη περίπτωση. Στο κάτω – κάτω της γραφής, η γνωστή δημοσιογράφος παρουσιάζεται στο συγκεκριμένο τμήμα μια φορά την εβδομάδα για τα μαθήματά της ενώ υπάρχουν παραδείγματα συναδέρφων της σε άλλα τμήματα που κάνουν ολόκληρα εξάμηνα να φανούν. Παρόλα αυτά η κ. Παναγιωταρέα αποτελεί τρανταχτό παράδειγμα της αναξιοκρατίας που διέπει το ακαδημαϊκό περιβάλλον της χώρα μας. Το τραγικό είναι ότι οι κρίσεις των ακαδημαϊκών θέσεων είναι σχεδόν τελεσίδικες και αμετάβλητες καθώς οι τυχόν ενστάσεις που μπορεί να υποβάλει κάποιος «αδικημένος» εξετάζονται από την ίδια επιτροπή που πραγματοποίησε αρχικά την εκλογή. Επιπλέον, υπάρχει νομικό κενό καθώς τα δικαστήρια δηλώνουν αναρμόδια να κρίνουν αν κάποιος επιλέχθηκε δίκαια ή όχι αφού δεν έχουν τις απαραίτητες γνώσεις για μια τέτοια κρίση. Αποτέλεσμα όλων αυτών, τα ακαδημαϊκά ιδρύματα της χώρας να μην αποτελούνται από το καλύτερο δυνατό επιστημονικό προσωπικό αλλά από συντεχνίες με αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα, το οποίο αποτελεί ίσως τον κυριότερο λόγο παρακμής της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Και τούτο διότι, τα ερευνητικά ταλέντα και οι όποιοι εξαιρετικοί έλληνες επιστήμονες προτιμούν στην καλύτερη των περιπτώσεων να δουλέψουν σε ξένα ιδρύματα ή στην χειρότερη να εγκαταλείψουν τον τομέα της έρευνας και της εκπαίδευσης.

Advertisements

One Response to “Αναξιοκρατία στις ακαδημαϊκές κρίσεις”

  1. dystropop Says:

    Ένα χρόνο μετά:
    http://www.i-reportergr.com/2010/02/blog-post_2864.html#ixzz0eYbkbPMI

    Είναι δύσκολο να ξέρεις πόσα από τα παραπάνω είναι κουτσομπολιά του Βήματος και πόσα ανταποκρίνονται στην αλήθεια, πάντως όπως φαίνεται αφού η Α.Π. δεν εξελέγη με τη συγκεκριμένη διαδικασία, τόσο το χειρότερο για τη διαδικασία.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: