Πασχαλιάτικο καβγά θα ήθελα με άλλους…

by

Το πασχαλιάτικο οικογενειακό τραπέζι δια χειρός Herr είναι τουλάχιστον εντυπωσιακό. Τόσο όσων αφορά αυτή καθ’ αυτή την περιγραφόμενη κατάσταση, όσο και ως προς τον τρόπο περιγραφής του.  Με την ευκαιρία λοιπόν που μου δίνει αύτη πλουραλιστική εκδόχη της ελληνικής οικογένειας, θα ήθελα να μεταφέρω κάποιον ίσως επιπόλαιο (επιπόλαιο όσο είναι ένα νεαρό αρνί που χοροπηδάει αμέριμνο δίπλα σε φρεσκοπλυμένη σούβλα την μαγουλοβδομάδα), ίσως τρομακτικό(τρομακτικό όσο η είκονα ενός ολόκληρου κοπαδιού από νεαρά χαροπά αρνία κατοίκους του εξόχικου οικισμού ” μαντρί το σφαγείο”- μαγουλοβδόμαδο και πάλι) προβληματισμό :

 Έχω φέρει άνω κάτω το Αρχείο Οικογενειών Ορθόδοξου Ελληνικού  Κράτους (ΑΟΟΕΚ), που διατυριών στο κελάρι μου ως διορισμένος(από την Ντόρα, επι Χριστόδουλου) ορκωτός θεματοφύλακας και εκπρόσωπος της αρμόδιας αρχής, όμως τέτοιες οικογένειες δυστυχώς δεν έχω βρει πολλές.

Για την ιστορία, το αρχείο δημιουργήθηκε από την Εκκλησία στα πρώτα χρόνια της επέκτασης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στον ελλαδικό χώρο, αρχικά για λόγους ελέγχου, στο φόβο μην αλλαξοπιστίσουν οι ντόπιοι πληθισμοί και υπάρξει μείωση δυναμικού-την στιγμή που η ιστορική συγκυρία είχε δώσει την δυνατότητα για μεγάλες επενδύσεις, επιχειρηματικά ανοίγματα και ευρασιατικές συναλλαγές σε νέες, πρωτόγνωρες για την Εκκλησία κλίμακες. Ο φόβος αύτος γρήγορα ξεπεράστηκε, κάθως η πίστη ήταν πολύ δυνατή, και έτσι το αρχείο απέκτησε περισσότερο λογιστικό και φόροτεχνικό χαρακτήρα ώστε να διευκολίνει τις συναλλαγές Εκκλησίας-Αυτοκρατορίας στα των Ραγίαδων. Ήταν τότε που το αρχείο μετονομάστηκε από Αρχείο Καταγεγραμμένων Χριστιανικών και Μελλοντικά Αγιοποιήσημων Ιερών Οίκων(ΑΚΧΜΑΙΟ) σε Αρχείο Καταγραφής Χαρατσίου και  Μεταβολών  Αναλωσήμων και Ιεραρχησήμων Ομάδων (ΑΚΧΜΑΙΟ). Η διατήρηση του ακρονημίου έκανε ευκολότερη και ανώδυνη τη μετάβαση (προσφιλής θρησκειακή στρατηγική να διατηρεί τον τύπο αλλάζοντας περιεχόμενο).Με την απελευθέρωση το αρχείο συνέχισε να αναπτύσσετε με κάποια δομική αναβάθμηση που μάλλον οφείλεται σε γερμανικού τύπου τεχνοκρατικές τροποποιήσεις, αποτέλεσμα βαβαρικών παροτρύνσεων και συμβουλευτικής. Στα χρόνια της Χούντας το αρχείο γνωριζει ανεπανάλυπτες δόξες και εμπλουτίζετε σε τέτοιο βαθμό που κάνει την διαχειρηση του από την εκκλησία πραγματικά αδύνατη. Κατόπιν συμφώνιας με τους συνταγματάρχες δημιουργείται αρμόδιο κρυφό ψευτοϋπουργείο, που λειτουγεί επικουρικά προς τον τομέα διαχείρησης του αρχείου της Εκκλησιας,με στόχο να απλοποιηθούν οι διαδικασίες μεταφοράς δεδομένων μέταξύ Εκκλησιας-Χούντας και η από κοινού διαχείρηση. Η επιτυχία υπήρξε τόσο μεγάλη που η Εκκλησία αποφάσησε να παραχωρήσει την διαχειρηση(όχι όμως την κυρίοτητα) εξολοκλήρου στην Χουντα και να διατήρησει μόνο ρόλο επιβλέποντα. Η Εκκλησία ήταν απόλυτα ικανοποιημένη καθώς η ασφάλεια του αρχείου ήταν πλέον εξασφαλισμένη. Η επανάπαυση αυτή όμως δεν κράτησε πολύ.  Στα χρόνια της μεταπολίτευσης υπήρξαν πισογυρίσματα, κάποιες κακές επικοινωνιακές επιλογές της Εκκλήσιας, κάποια βρόμικα πολιτικά παιχνίδια, κάποια στρατηγικά στραβοπατήματα και έτσι η Εκκλησία εβρισκόμενη με τη πλάτη στο τοίχο σε ενα σκλήρο πολιτικό/οικονομικό παζάρι (ιστορικό και δίδασκόμενο πλέον σε όλα τα μεγάλα  bussiness schools) στα μέσα της δεκαετίας του ΄80 αναγκαζετε να παραχωρήση το 45% της κυρίοτητας του αρχείου στο Κράτος. Η περιβόητη ψυχροπολεμική περίοδος διαχωρισμού Εκκλησιας-Κράτους έχει αρχίσει. Γύρω στα 1990 με έναν δυναμικό ελιγμό, εκμεταλευόμενη ένα πρόσφορο πολιτικά χρονικό άνοιγμα και γνωρίζοντας από πρώτο χέρι την αιώνια μυστική συμφωνία του Δήμου των Αθηναίων και την Πίστη σε όλα τα συντιριτικά στοιχεία, η Εκκλησία παραχώρει το 100% του αρχείου στο Δήμο. Έτσι, όπως κάθε μεγάλος κερδοσκοπικός οργανισμός όφειλε να κάνει, κατάφερε να διατηρήση υπό τον έλεγχό της απόλυτα το αρχείο,υποτίθεται απέχοντας απολύτως, παρουσιαζόντας το Δήμο ως βιτρίνα  και έχοντας κάνει φαινομενικά βήματα οπισθοχώρησης ως προς το Κράτος. Ταυτόχρονα για να είναι πολιτικά ορθό (και μόνο) αλλαζεί το όνομα του αρχείου σε ΑΟΟΕΚ. Τη μεγάλη αυτή διπλοματική επιτυχία ακολούθησαν άλλες, που φτάνουν ως τις μέρες μας και τη δημαρχία Κακλαμάνη, όμως τόσο αυτές όσο και τη σύγχρονη ιστορία του αρχείου δεν δύναμαι να αποκαλύψω καθώς δεσμεύομαι από το απόρρητο που επιβάλλεται στην θέση μου.  

Επιστρέφοντας στον προβληματισμό, αναζήτωντας στο νυν ΑΟΟΕΚ, παρατήρησα οτι ο αριθμός τέτοιων οικογενειών εκλείπει τελείως αρχικά επί Οθωμανών (τότε  το αρχείο ήταν πόλυ αναλυτικό καθώς  η Εκκλησία ήταν στα καλύτερα της), κάνει μια μικροεμφάνηση στο τέλος του 19ού αιώνα και στις αρχές του 20ού, ενώ για έναν άξιο λόγου αριθμό τέτοιων οικογενείων μπορούμε να μιλήσουμε από τα μέσα του 20ού και μετά(χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπήρξαν αξιολογότατα χρονικά ή τοπικά pick). Από τα μέσα του 20ού και μετά, οι αριθμοί πηγαίνουν καλύτερα, έχουμε νέες μεγάλης έντασης εκρήξεις σε συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα με κορύφωση την κατακόρυφη αύξηση (από σχεδόν μηδενική βάση) στο τελεύταιο δίχρονο της δικτατορίας  έως και τα πρώτα εφτά αγριοπόπ, διαβάζω εδώ στο αρχείο, χρόνια της μεταπολίτευση-μετά περνάμε σε μια νεοπόπ εκδοχή στη δεκαετία του 80.

Σήμερα οι αριθμοί είναι κάπως ανισυχητικοί, υπάρχει κάμψη, έχουμε 20.000 οικογένειες το σύνολο. 20.000 οικογενειες με διαφορετικές πολιτικές θέσεις μέσα στους κόλπους τους. 20.000 οικογένειες επι  5 μέλη μέσο όρο και βάλε και άλλα 5 περιφεριακά μέλη του β βαθμού. 10 νοματαίοι επι 20.000 μας κάνουν 200.000 άτομα. Στα 10.000.000 το ποσοστό είναι το 2%. Έχω 2% πιθανότητες να πέσω πάνω σε κάποιον του οποίου το διευρημένο οικογενειακό περιβάλλον έχει διαφορετικές πολιτικές απόψεις. Από αύτες τις 20.000 οικογένειες στο 80% υπάρχουν πολιτικές αποκλίσεις στα μέλη τους που παίζουν από το ΠΑΣΤΟΚ έως το ΤΣΥΡΙΖΑ, ή από το ΝΔ έως το ΛΑΟΣ (δεν υπάρχει λόγος να αστειευτεί κανείς με αυτά το ονόματα).

Με άλλα λόγια οι πολύωρες ανασκαφές στο ΑΟΟΕΚ με οδήγουν στο συμπέρασμα οτι η πλειοψηφία των ελληνικών οικογενειών αγοράζει χοντρική και off-season αμέσως μετά τη λήξη των εκάστοτε εκλογών τους φακέλους των ψηφοδελτίων μαζί με το περιεχόμενο τους, για τις επόμενες ( κάτι σαν να αγοράζες ρόπαλο για τις απόκριες την Καθαρά Δεύτερα, αφού ξέρεις ήδη οτι και του χρόνου στην Πλάκα θα πας να τις ρίξεις τις ροπαλιές σου και ναι το ίδιο ρόπαλο θες κι ας τσακίζει εύκολα κι ας είναι για πέταμα την άλλη μέρα-εσένα σου αρέσει γιατί κάνει θόρυβο, όπως και κάθε τι κούφιο).

Θα ήθελα λοιπόν να συμπλήρωσω στην πρότασή σας Herr, πως αν θέλομε να αρχίσομε να σκεφτόμαστε (με φόντο τον καϊμένο το Χριστούλη που φεύγει πύραυλος για πάνω) επί αμνού και κοκορετσεντέρων, καλύτερο θα ήταν να μπασταρδέψομε τα σόγια μας μπας και ακούσομε και τίποτα άλλο ποτές, εκτός από το χαβά του συναφιού μας. Για να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε χρειαζόμαστε ερεθίσματα και δυστυχώς αυτά πρέπει να έρχονται από εξώτερικά συστήματα για να είναι γόνημα. Γιατι το ανάποδο το λέμε αυνανισμό. Αν μη τι άλλο η εσωστρέφεια, η οικογενοκρατεία και οι συντεχνιακές πρακτικές πολλές μαλακίες μας έχουν προσφέρει ήδη.

ΚΑΟ ΠΑΚΑ και μπλα μπλα με τους γείτονες!

Advertisements

2 Responses to “Πασχαλιάτικο καβγά θα ήθελα με άλλους…”

  1. Herr Hum Says:

    Sigoura ! Eimai yper tou mpastardematos ! To mono provlhma sto mpastardema einai na mhn vriskeis tous antistoixous sou ap’to soi tou geitona, kanete mia fractia kai ta lete mono parea… egw thelw kayga kontra kai diafwnia! An ginetai kai me perissoterous toso to kalytero! Cya pseydon!

  2. betty kyriou Says:

    episterefontas apo ena gonimo mpastarderma ystera aptin protropi tou psudon ola iliolousta stin a8ina!aneptiksa ligo ti risi tou prepei na pw,eisvalontas sto kotetsi tou geitona me tis kotes k to kokoriko tis giagias mou(proika mou zouzounoi)xoreuw swsta agoria?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: