Μπόρχες, ΙΙ

by

Η ΧΕΙΡΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΧΑΡΟΥ

Ένας νεαρός πέρσης κηπουρός λέει στον αφέντη του:

«Σώσε με! Σήμερα το πρωί συνάντησα το Χάρο. Μου έκανε μια απειλητική χειρονομία. Και τι δεν θα ‘δινα να ‘μουν το βράδυ στο Ισπαχάν».

Ο καλόψυχος αφέντης του δανείζει τ’ άλογά του. Το ίδιο σούρουπο, ο αφέντης συναντά τον Χάρο και τον ρωτά:

«Γιατί σήμερα το πρωί κάνατε μια απειλητική χειρονομία στον κηπουρό μου;»

«Δεν ήταν απειλητική χειρονομία», του απαντά ο Χάρος, «αλλά μια χειρονομία έκπληξης. Βλέπεις, σήμερα το πρωί βρισκόταν τόσο μακριά απ’ το Ισπαχάν, κι εγώ πρέπει να τον πάρω απόψε στο Ισπαχάν».

Jean Cocteau, Le Grand Ecart


ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ

Λεοπαρδάλεις ορμούν στο ναό και αδειάζουν ως την τελευταία σταγόνα τα δισκοπότηρα· αυτό επαναλαμβάνεται πολλές φορές· τελικά, το λογαριάζει κανείς κι αυτό σαν μέρος της τελετής.

Τα κοράκια ισχυρίζονται ότι ένα μόνο κοράκι θα μπορούσε να καταστρέψει τους ουρανούς. Αυτό είναι γεγονός, αναμφισβήτητα, δεν αποδεικνύει όμως τίποτα εναντίον των ουρανών, γιατί ουρανοί δεν σημαίνουν παρά την αδυνατότητα των κορακιών.

Τα κυνηγόσκυλα παίζουν ακόμα στην αυλή, αλλά ο λαγός δε θα ξεφύγει, όσο γρήγορα κι αν τρέχει τώρα στο δάσος.

Τους έδωσαν να διαλέξουν τι προτιμούν να γίνουν: βασιλιάδες ή αγγελιαφόροι βασιλιάδων. Σαν τα παιδιά, όλοι προτίμησαν να είναι αγγελιαφόροι. Γι’ αυτό υπάρχουν σήμερα τόσοι πολλοί αγγελιαφόροι που σέρνονται στον κόσμο και, αφού δεν έμειναν βασιλιάδες, διαλαλούν τις ασυνάρτητες και παλιωμένες αγγελίες τους. Ευχαρίστως θα έβαζαν τέρμα στις άθλιες ζωές τους, αλλά δεν τολμούν, λόγω του υπηρεσιακού όρκου.

Franz Kafka, Στοχασμοί για την αμαρτία, τον πόνο, την ελπίδα, και τον αληθινό δρόμο (1917-1919)


ΕΝΑΣ ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

Ποιος δεν θυμάται εκείνοι το ποίημα του Ρόμπερτ Γκρέιβς, όπου ονειρεύεται ότι ο Μεγαλέξαντρος δεν πέθανε στη Βαβυλώνα, αλλά χάθηκε από το στρατό του και διείσδυσε στην Ασία; Ύστερα από περιπλανήσεις σ’ αυτή την άγνωστη γεωγραφία, συνάντησε έναν στρατό κίτρινων ανθρώπων και, έτσι όπως ήταν επαγγελματίας πολεμιστής, κατατάχτηκε στις γραμμές τους. Πέρασαν πολλά χρόνια και κάποια μέρα πληρωμής, ο Αλέξανδρος κοίταξε με κάποια έκπληξη ένα χρυσό νόμισμα που του είχαν δώσει. Αναγνώρισε τη μορφή και σκέφτηκε: αυτό το νόμισμα το είχα κόψει εγώ για να γιορτάσω μια νίκη κατά του Δαρείου, όταν ήμουνα ο Αλέξανδρος ο Μακεδών.

Adrienne Bordenave, La modification du Passé ou la seule base de la Tradition (Πω, 1949)


ΑΝΔΡΟΜΕΔΑ

Ποτέ ο δράκοντας δεν ήταν υγιέστερος και τόσο κεφάτος, όσο εκείνο το πρωί που τον σκότωσε ο Περσέας. Λέγεται ότι η Ανδρομέδα σχολίασε κατόπιν με τον Περσέα το περιστατικό: είχε ξυπνήσει ήσυχα ήσυχα, με καλή διάθεση, και τα λοιπά. Όταν το ανέφερα στον Μπάλαρντ, διαμαρτυρήθηκε λέγοντας πως το στοιχείο αυτό δεν εμφανίζεται στους κλασικούς. Τον κοίταξα και του είπα πως κι εγώ επίσης ήμουν οι κλασικοί.

Samuel Butler, Note-Books


Από την ανθολογία Σύντομες και παράξενες ιστορίες, των Χόρχε Λουίς Μπόρχες και Αντόλφο Μπιόι Κασάρες. (Στα ελληνικά από τις Εκδόσεις Ύψιλον, 1988. Μετάφραση: Δημήτρης Καλοκύρης, Αχιλλέας Κυριακίδης)

Advertisements

Tags:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: