Bubble & Squeak

by

Η κατακλείδα της αυγουστιάτικης παραθεριστικής εκδρομής ήταν και φέτος η αποβίβαση στο λιμάνι του Πειραιά με τη συνεπαγωγή της ελεύθερης πτώσης στην νέο-ελληνική αστική πραγματικότητα.  Σαν τους αλεξιπτωτιστές μαζευόμαστε οι συνταξιδιώτες ο ένας δίπλα στον άλλο με έκδηλο τον φόβο πριν τον πήδο. Το σπασμωδικό τρίξιμο της μπουκαπόρτας και η θέα του βιασμένου αστικού τοπίου  που αποκαλύπτεται, επιτείνουν την αγωνία και τινάζουν την αδρεναλίνη στις φλέβες. Χαρακτηριστική η απόγνωση παρακείμενης αλεξιπτωτίστριας από μοίρα βορείων προαστίων, με ανάλογο θερινό εξοπλισμό οίκων του εξωτερικού,  όταν ενημερώνεται ότι η ομάδα διάσωσης εδάφους θα καθυστερήσει λόγω του τράφικ τζαμ που επικρατεί στην Πειραιώς. Το τετράτροχο τετρακίνητο γυαλιστερό όχημα ρυπαίνει μουγκρίζοντας στατικά, επιτείνοντας την εφίδρωση της άτριχης κεφαλής του στρουμπουλού συντρόφου της και αποδυναμώνοντας τις λεπτές διπλωματικές του ικανότητες  με αποτέλεσμα την τηλεφωνική έκρηξη της συνταξιδιώτισσας.

Άξια θαυμασμού η στάση ομάδας αγέρωχων νεαρών αλεξιπτωτιστών δυτικών προαστίων, οι οποίοι ακλόνητοι χωρατεύουν μεταξύ τους καβαλημένοι στα μοτοσακό τους με Μαρλμπορο κόκκινο, κολλημένο στο κάτω χείλος το τελευταίο τέταρτο, εν αναμονή του πήδου, του ξεχαρμανιάσματος και της τσίγκινης γκαζιάς που θα τους οδηγήσει δια της μεθόδου του αστικού  χελιού στην οικία τους.

Οι λοιποί θνητοί σφίγγουμε τα δόντια, αρπάζουμε αποφασιστικά πια σάκες ,σακίδια, ρουκσάκες και ξεχυνόμαστε, χτυπώντας ασφυκτικά τα υποστρώματα μας, στην μπετονιένια πλατφόρμα σαν πολύχρωμα «γκαζάκια» που μόλις έπεσαν απ’το κουτί τους και κυλούν στο μάρμαρο.

Η  παραθεριστική εμπειρία περασμένων ετών έχει διδάξει στο βάδισμα μας τον άμεσο προσανατολισμό από οποιαδήποτε Ε«χ» πλατφόρμα του λιμένα προς τον κεντρικό σταθμό του Ηλεκτρικού και την ανάπτυξη της μέγιστης δυνατής ταχύτητας έτσι ώστε η ενδεχομένη κατάκτηση  μιας ελεύθερης θέσης στο βαγόνι να είναι στη σφαίρα του πραγματικού.

Σαν χριστιανοί  που με άγχος και ιδιαίτερη προσοχή πάνε το ιερό φως το βράδυ της Ανάστασης στο σπίτι  τους, κρατάμε  το βλέμμα όσο πιο χαμηλά γίνεται έτσι ώστε  να αποφευχθεί η οπτική μόλυνση και να προφτάσουμε να γυρίσουμε άσβηστες τις θερινές εικόνες που κερδίσαμε.

Άφιξη στο σταθμό του ΗΣΑΠ – Ημέρα Σάββατο 29 Αυγούστου 2009 και ώρα δέκατη βραδινή (Η ημερομηνία της μεγάλης επιστροφής!). Τοποθέτηση σάκας , σακιδίου, ρουκσάκας επί του πεζοδρομίου, τρανταχτό ξεφύσημα, επανάκτηση της ορθής στάσης του σώματος και εστίαση του βλέμματος  στην είσοδο του ηλεκτρικού. Τροφαντή υπάλληλος του ΗΣΑΠ με λευκό πουκάμισο, νέιβι μπλου πανταλόνι και κάτι σαν κουτσουρεμένη κοκκινόμαυρη γραβάτα μας ενημερώνει ότι η διοίκηση από όλα τα Σαββατοκύριακα της χρονιάς διάλεξε αυτό για να κάνει έργα στη γραμμή του ηλεκτρικού και η αμαξοστοιχία ξεκινά από τον Ταύρο. Ένα τεντωμένο δάχτυλο γεμίζει το οπτικό πεδίο δείχνοντας προς τα πίσω και καθώς γυρνάω  μια φωνή γεμίζει το αυτί: « Να πάρετε το Χ11 για Ταύρο από τη στάση…»

 Καλό Φθινόπωρο Συνάδελφοι Ποντικοί !

2 Responses to “Bubble & Squeak”

  1. tidol Says:

    !@

  2. pseudon Says:

    kalosirthate kirie pontika!freskotatos pantos an krinei kaneis apo to keimeno sas to opoio kai einai ekseretiko!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: