να καταργηθεί η ζωή στην γκρίνια

by

Η βάρκα φούσκωσε ως το βράχο,απο ‘κει με είδες και κολύμπησες για την υποδοχή.Το μακροβούτι που τόλμησες σε χώρισε σε δύο κορμιά το ένα για σένα,το άλλο για σένα και μένα.Με το μισό ένα και το ένα λοιπόν,γλυκερά,κάτω από ηλιακή ομπρέλα απορροφήθηκαν όλα τα υγρά απ’το δέρμα μας ενώ το αλάτι που έμεινε αφιερώθηκε στη γλώσσα και ύστερα στο βλέμμα το οποίο στηρίζει πρωτόκολα προσώπου ανάμεσα σε μηρούς.Οι κινήσεις περιορίστηκαν όταν πατούσες χάραξαν την άμμο σε κλίμακα αγαπώ την οικογένεια μου και την πάω για μπάνιο.Οι επόμενες στιγμές κρύφτηκαν κάτω από μαγιό ασανσέρ: αστράγαλοι 1ος,γόνατα 2ος,ισορροπία 3ος-φτάσαμε.Ιδέα ως αυτονόητο,νερό ως ίδια κρυψώνα,τα βράχια ως νέα,το ρήμα νεκρό,κίνηση μετά από θαυμαστικό!Κάπου εκεί και πιο πίσω σε αόριστο μα όχι αόρατο περιβάλλον τα ονόματα μπερδεύτηκαν,οι παρεξηγήσεις προσωποποιήθηκαν,τα χαμόγελα στράβωσαν,τα πάθη νερούλιασαν,η στιγμή πνίγηκε,τα ρήματα αναδύθηκαν.Στη νέα πρόταση το μισό ένα διόρθωσε την παρόρμηση,έσταξε στήθος από τις τύψεις,γκρίνιαξε ελαφρώς και οδήγησε μέχρι να χαθεί και να χαθεί στην αγκαλιά του παλαιού λαγού ποιμένα,χίλια υπερβολικά χιλιόμετρα μακριά.Το ένα μούλιασε ολόκληρο ενώ διατήρησα στο παρόν το πρώτο ενικό μέχρι την παραλία και από εκεί στην σκηνή και απ’την σκηνή κάτω από την στέγη ή όροφο που στέκομαι δηλαδή κάθομαι και ζωγραφίζω τούτο το κείμενο.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: