ντοπιονιανιά

by

Ζήτησε τρία λεπτά για να σκεφτεί, ένα χρειάστηκε για να μιλήσει πλάγια:θέλω να βρω στην ουσία βρίσκω μα θέλω να πω οτι έχω ανάγκη να σου σημειώσω μιας και τα πράγματα μεταξύ μας αύριο δεν θα είναι προϊόν ήχου ούτε σήμερα καφές κάτω από μπαλκονάκι.Αναρωτήθηκα-αλλά δεν παραχώρησα λουλουδοχρόνο στο-αν έχει νιώσει λίγο ότι η άνοιξη πια,δηλαδή πιαα έρχεται πιο συχνά,ενώ η μέρα έχει πάψει να αυτοδιαιρείται από την φύση της,για χάρη μιας ομόηχης στύσης σε όλες τις άκρες του κορμιού.Μου γνέφει σα να έσταξα:μπεδρεύεσια-μπερδεύεσαι,λαλεί:εννοώ ναι βρε συ με το όλο εσύ και το πολύ εγώ από το λίγο ‘μένα έχουμε μία στιγμή μέσα σε στιγμούλες και ψάχνεις στο καπνό τα χρώματα.Δεν παίρνω σειρά,διατηρώ επιφάνεια,συνεχίζει:ξέρεις στις συγκεκριμένες ρυθμίσεις οι υποτίτλοι εμφανίζονται και δεν λένε όοολα τα μοντέλα στην πασαρέλα(ενώ φτάνοντας στην άκρη δαγκώνουν τα κεφάλια των θεατών και παραχωρούν αντί για σημάδι τα ονοματεπώνυμα τους).Εκείνο που αναφέρουν(με φωτεινά λευκά γράμματα δίχως παύλες διαλόγου)ισχυρίζεται πως είσαι η τρόμπα η οποία φουσκώνει και αντί να προκαλέσει το πολυπόθητο μπαμ του αντικειμένου σκάει το πλαστικό σωματάκι της και όλα αυτά μη φανταστείς μόνο με δύο έως τέσσερις ελξωθήσεις.Ζήτησα ένα λεπτό για να μιλήσω,τρία χρειάστηκα για να χαιρετήσω από.

One Response to “ντοπιονιανιά”

  1. pseudon Says:

    epitelous!nai!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: