Author Archive

T.S. Elliot – Παράδοση και ατομικό ταλέντο

January 26, 2011

Απόσπασμα από :

Tradition and the Individual Talent

T.S. Eliot (1888–1965).  The Sacred Wood: Essays on Poetry and Criticism.  1922.

“Yet if the only form of tradition, of handing down, consisted in following the ways of the immediate generation before us in a blind or timid adherence to its successes, “tradition” should positively be discouraged. We have seen many such simple currents soon lost in the sand; and novelty is better than repetition. Tradition is a matter of much wider significance. It cannot be inherited, and if you want it you must obtain it by great labour. It involves, in the first place, the historical sense, which we may call nearly indispensable to anyone who would continue to be a poet beyond his twenty-fifth year; and the historical sense involves a perception, not only of the pastness of the past, but of its presence; the historical sense compels a man to write not merely with his own generation in his bones, but with a feeling that the whole of the literature of Europe from Homer and within it the whole of the literature of his own country has a simultaneous existence and composes a simultaneous order. This historical sense, which is a sense of the timeless as well as of the temporal and of the timeless and of the temporal together, is what makes a writer traditional. And it is at the same time what makes a writer most acutely conscious of his place in time, of his contemporaneity.”

Advertisements

Τσίπουρο & Bricolage !

January 10, 2011

O Claude Lévi-Strauss ήταν αυτός που επεξεργάσθηκε την σύγκριση  bricoleur και μηχανικού στο ‘La  pensée sauvage’ (Παρίσι 1962. Aγγλική μετάφραση: The Savage Mind, Σικάγο 1966, Ελληνική μετάφραση: Άγρια σκέψη, Αθήνα 1977). Απο τότε που την εισήγαγε, αυτή εμφανίσθηκε σε πλήθος κλάδων ως μέρος της νέας προσέγγισης, που ο στρουκτουραλισμός παγίωσε στις κριτικές και δημιουργικές διερευνήσεις, από την ποίηση ώς την αρχιτεκτονική.

Για τον Lévi-Strauss, ο ανθρώπινος νους λειτουργεί και γιγνώσκει βάσει δύο τρόπων, του αγρίου και του επιστημονικού. Αυτοί αντιπροσωπέυονται αντίστοιχα από τον bricoleur και τον μηχανικό. Η άγρια σκέψη συνιστά μιαν ‘επιστήμη του συγκεκριμένου’, που επιχειρεί να ‘συναρμόσει’, να συλλάβει τον κόσμο ως πλέγμα σχέσεων και αντιστοιχιών. Η επιστημονική σκέψη είναι μια σκέψη λειτουργική, που επιδιώκει να εξηγήσει την πραγματικότητα με ποσοτικούς όρους και με στόχο την αποτελεσματικότητα.

Βricolage είναι η κατασκευή με ό,τι είναι διαθέσιμο. Bricoleur κατέληξε να σημαίνει κάποιον, που εργάζεται χειρωνακτικά, συνήθως όμως τεθλασμένα και πανούργα, και όχι όπως ο γνήσιος χειροτέχνης. Ο Lévi-Strauss αντιστοίχισε τον δεύτερο με τον μηχανικό. Χρησιμοποίησε τη λέξη bricolage για να περιγράψει κάθε αυθόρμητη δράση, επεκτείνοντας αυτήν για να συμπεριλάβει τους ιδιάζοντες τρόπους της μυθικής σκέψης, με την αιτιολογία ότι, εφόσον η μυθική σκέψη προκύπτει από την ανθρώπινη φαντασία, είναι βασισμένη στην ανθρώπινη εμπειρία. Άρα οι εικόνες και οι οντότητες, που παράγονται μέσα από την μυθική σκέψη, αναδύονται από προϋπάρχοντα αντικείμενα στον νου του υποκειμένπου, που φαντάζεται.

Ο Lévi-Strauss λέει ότι το σύμπαν του bricoleur είναι κλειστό, ενώ αυτό του μηχανικού είναι ανοιχτό στο βαθμό που ο δεύτερος είναι ικανός να δημιουργήσει νέα εργαλεία και υλικά. Ο bricoleur είναι ειδικός στο να πραγματοποιεί μεγάλο αριθμό διαφορετικών εργασιών και στο να συνδυάζει με νέους τρόπους προϋπάρχοντα αντικείμενα. Ωστόσο, σε αντίθεση με τον μηχανικό, δεν τα εξαρτά από την διαθεσιμότητα πρώτων υλών και εργαλείων, που ο άλλος είναι σε θέση να συλλάβει ή να προμηθευτεί επί σκοπώ. Οι κανόνες του παιχνιδιού του τον αναγκάζουν να βολευτεί με ό,τι βρίσκεται πρόχειρο, δηλαδή με ένα σύνολο εργαλείων και υλικών πάντοτε πεπερασμένο και, επίσης, ετερογενές, δεδομένου ότι τα όσα αυτό περιλαμβάνει δεν συνδεόνται με το ζήτημα που τον απασχολεί, ή με κάποιο συγκεκριμένο ζήτημα εν γένει, αλλά είναι το συμπτωματικό αποτέλεσμα όλων των ευκαιριών, που είχε, για να ανανεώσει ή να εμπλουτίσει το απόθεμά του ή να να το συντηρήσει με τα υπολείματα προηγούμενων κατασκευών ή καταστροφών. Ο μηχανικός ασχολείται με την ολότητα των έργων, λαμβάνοντας υπόψιν του την διαθεσιμότητα των απαιτούμενων υλικών και εργαλείων. Ο bricoleur προσεγγίζει σε ακρίβεια την άγρια σκέψη, ενώ ο μηχανικός την επιστημονική. 
Ωστόσο, και ο δύο ζουν μέσα στους περιορισμούς της πραγματικότητας, οπότε και ο μηχανικός είναι υποχρεωμένος, να λάβει υπόψιν του την προϋπάρχουσα θεωρητική και πρακτική γνώση, τα τεχνικά μέσα, με τρόπο ανάλογο με τον bricoleur.

Ο μηχανικός επιχειρεί να εξηγήσει τον κόσμο και ταυτόχρονα να κυριαρχήσει επάνω του. Ο bricoleur ζητά να τον κατοικήσει, να τον επενδύσει, προκειμένου να του προσδώσει νόημα. Ο πρώτος, όπως λέει ο Lévi-Strauss, καταπιάνεται με το να ‘δημιουργήσει γεγονότα (αλλάζοντας τον κόσμο) μέσω δομών’, πράγμα που αποτελεί ένδειξη ‘των υποθέσεων και των θεωριών’ του μηχανικού, ενώ ο δεύτερος με το να ‘δημιουργήσει δομές μέσω γεγονότων’. Υπ΄αυτήν την έννοια, ο bricoleur προσπαθεί πάνω απ΄όλα και λίγο-πολύ συνειδητά, να συντηρήσει την πολυπλοκότητα των χαρακτηριστικών του κόσμου μεταφέροντας αυτήν την πολυπλοκότητα σε δομές στοιχείων με ποικίλους και λεπτούς συσχετισμούς. Αυτή η πολυπλοκότητα θυσιάζεται από την επιστημονική σκέψη υπέρ της ευκρίνειας. Ο bricoleur ενδιαφέρεται για την ανάκτησή της, και ως εκ τούτου ανταποκρίνεται στη βαθειά ανάγκη της δημιουργίας νοήματος μέσα από την αναδιάταξη, την (επαν)οργάνωση και την ύφανση  σχέσεων με νόημα μεταξύ εκ πρώτης όψεως ετερογενών αντικειμένων.

Ο Lévi-Strauss εξετάζει το bricolage για να αμφισβητήσει την αντίληψη περί ‘διανοητικής πενίας των αγρίων’, περί ελλείψεως εννοιολογικής σκέψεως, περί ‘αδεξιότητος στην αφηρημένη σκέψη’. ‘Η αφαίρεση’, όπως αναφέρει, ‘δεν αποτελεί μονοπώλιο του πολιτισμού’. Ωστόσο, με το bricolage δεν παρουσιάζει απλά τη ‘σκέψη των αγρίων’, αλλά κάτι σημαντικότερο: την ‘άγρια σκέψη’. Παρουσιάζει αυτό που ο  Dan Sperber αποκαλεί ‘αδάμαστη σκέψη’, και που είναι διαφορετικό από την επιστήμη -αναλογικό, ίσως, και όχι αναλυτικό-, και που συνιστά μόνιμη ανάγκη και της αρχιτεκτονικής.

Απο τις ΔΟΜΕΣ

Ριστράξιονινγκ…

November 17, 2010

Το πείραμα της Ουρουγουάης

Του ΔΗΜ. ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗ  από ΕΝΕΤ

Σε αντίθεση με ό,τι πολλοί πιστεύουν, η αναδιάρθρωση του χρέους μπορεί να πάρει διάφορες μορφές από την επιμήκυνση της διάρκειας των δανείων, όπως αυτή που φαίνεται να ευνοεί το ΔΝΤ για την Ελλάδα, μέχρι την ανταλλαγή των παλιών ομολόγων με νέα που θα περιλαμβάνει «κούρεμα», δηλαδή μείωση της αξίας τους.

Η Ουρουγουάη βρέθηκε σε δύσκολη θέση στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας. Ξέσπασε οικονομική κρίση και εν συνεχεία η χρεοκοπία της Αργεντινής ενέτεινε το πρόβλημα: Πάνω από το 40% των τραπεζικών καταθέσεων της Ουρουγουάης ανήκαν σε μη κατοίκους, κυρίως Αργεντινούς, που απέσυραν τα χρήματα τους ενώ το χρέος της χώρας ήταν κατά 90% σε δολάρια.

Η κυβέρνηση της Ουρουγουάης προσπάθησε να αντιμετωπίσει την κρίση αφήνοντας ελεύθερη τη διακύμανση του εθνικού νομίσματος τον Ιούνιο του 2002, με αποτέλεσμα την υποτίμησή του κατά 50%. Η υποτίμηση ανέβασε απότομα τον λόγο δημοσίου χρέους προς ΑΕΠ, δημιουργώντας κρίση εμπιστοσύνης, απόσυρση καταθέσεων και κλείσιμο τραπεζών (Ιούλιος του 2002).

Με τις τοκοχρεολυτικές δόσεις να ανέρχονται στο 16% του ΑΕΠ το 2003 και να ξεπερνούν το 21% του ΑΕΠ το 2006, η κυβέρνηση της Ουρουγουάης πρόσφερε στους κατόχους συγκεκριμένων ομολόγων να τα ανταλλάξουν με νέα ομόλογα. Ο σκοπός της ανταλλαγής δεν ήταν να μειωθεί το χρέος, αλλά να ανακουφισθεί η χώρα από τις μεγάλες δόσεις. Γι’ αυτό το σκοπό, η Ουρουγουάη χώρισε τους ομολογιούχους σε 3 κατηγορίες. Σ’ αυτούς που κατείχαν ομόλογα που υπάγονταν στο εσωτερικό δίκαιο, σ’ εκείνους που κατείχαν ομόλογα που υπάγονταν στο διεθνές δίκαιο και τέλος σ’ εκείνους που είχαν αγοράσει ομόλογα «σαμουράι», δηλαδή εκδοθέντα στην Ιαπωνία. Κατόπιν προσπάθησε να προσφέρει όρους που θα ικανοποιούσαν το μεγαλύτερο μέρος των πιστωτών. Η ανταλλαγή των ομολόγων θα προχωρούσε μόνο αν το 80% των ομολογιούχων και πλέον αποδεχόταν το ντιλ.

Πάνω από το 89% των ομολογιούχων αποδέχθηκαν την προσφορά που βασιζόταν στην ιδέα της επιμήκυνσης της διάρκειας των παλιών ομολόγων και εντόκων με την παροχή κάποιων κινήτρων όπως σταδιακά αυξανόμενο κουπόνι (step up), ρευστό για το 15% της αξίας των εντόκων που έληγαν την ίδια χρονιά κ.λπ.

Η αναδιάρθρωση του συγκεκριμένου μέρους του δημοσίου χρέους της Ουρουγουάης μέσω της επιμήκυνσης της ζωής των παλιών ομολόγων, συνήθως κατά 5 χρόνια και άνω, αποδείχθηκε άκρως πετυχημένη και η χώρα βγήκε στις αγορές σε ένα μήνα. Η επιμήκυνση της διάρκειας των χρεογράφων είχε ως αποτέλεσμα να υποστούν οι ομολογιούχοι μια μείωση της καθαρής τωρινής αξίας της επένδυσής τους από 5% έως 20%, ανάλογα το ομόλογο. Το μέσο «κούρεμα» ήταν 13%.

Η πετυχημένη αναδιάρθρωση επέτρεψε στη χώρα να ξαναβγεί στις αγορές και να δανεισθεί ένα μήνα μετά από το γεγονός.

Bag him & Bin him!

November 12, 2010

Η “αριστερά” οφείλει να έχει άποψη στα ζητήματα διαχείρισης και όχι μόνο να θεωρητικοποιεί από απόσταση . Υπάρχει καιρός για θεωρία και καιρός για δράση.

Δεν είναι δικαιολογία ότι ο Καμίνης στηρίζεται και από το ΠΑΣΟΚ για να μην πάρει κανείς θέση… Ο Κακλαμάνης πρέπει να φύγει τώρα!

λινκ

λινκ2

Λόντρα, Παρίσι … Νιού Ύορκ?

November 11, 2010

Φτάνει πια η μιζέρια…

November 10, 2010

Φτάνει πια η μιζέρια και η αποστασιοποιημένη θεωρητικοποίηση του σαλονιού και του καφενείου! Την επόμενη Κυριακή τα πράγματα είναι πρακτικά …

Θέλουμε για άλλα 4 χρόνια τον Κακλαμάνη δήμαρχο ή όχι; Όποιος κάτσει σπίτι του ας έχει τουλάχιστον τη σοβαρότητα  να μην ξαναμιλήσει για το χάλι της πόλης μας… λινκ

εγγλεζουριά

October 17, 2010

Σβέντεν – Σβέντεν … Sheri Berman

October 2, 2010

H ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία χρειάζεται απελπισμένα ιδεολογική ανανέωση. Παρά τη γενικευμένη αίσθηση πως ο καπιταλισμός διέρχεται μια κρίση για την οποία βασικοί υπεύθυνοι είναι η πλεονεξία, η ανευθυνότητα, ο νεοφιλελευθερισμός και οι ανεξέλεγκτες αγορές, πουθενά στην Ευρώπη δεν παρατηρείται άνοδος της επιρροής των αριστερών κομμάτων, ούτε εμπεδώνεται η αίσθηση πως δικαιώνεται η αριστερή κοσμοθεωρία. Αυτό δεν είναι μόνο εκπληκτικό: είναι τραγικό. Όχι μόνο διότι αποκαλύπτει το γεγονός πως η αριστερά είναι ιδεολογικά εξαντλημένη και εν δυνάμει πολιτικά εξουδετερωμένη, αλλά και διότι έτσι μειώνεται καταλυτικά η δυνατότητα της Ευρώπης και του κόσμου να αντιμετωπίσουν την τρέχουσα κρίση με αποτελεσματικότητα και συντονισμό.

Μολοταύτα, παρά τη γενικευμένη αίσθηση πως αντιμετωπίζουμε έναν εντελώς καινούργιο κόσμο, τα προβλήματα που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε σήμερα δεν είναι παρά η τελευταία εκδοχή ενός πολύ παλιού ζητήματος: του πώς δηλαδή θα εξασφαλίσουμε πως ο καπιταλισμός θα δημιουργεί βιώσιμη ανάπτυξη, ενώ ταυτόχρονα οι κοινωνίες θα προστατεύονται από ηθικά και κοινωνικά ανεύθυνες συμπεριφορές και από το ξεθεμέλιωμα παραδόσεων, κοινοτικών δομών και πολιτιστικών παραδόσεων που επιφέρει η λειτουργία του καπιταλισμού.

Σε αυτό το πολύ συγκεκριμένο ερώτημα θέλησαν ήδη να απαντήσουν, εδώ και πάνω από έναν αιώνα, οι σοσιαλδημοκράτες, μη διστάζουν προς τούτο να διαρρήξουν τις σχέσεις τους με πολλούς συντρόφους τους εντός του σοσιαλιστικού κινήματος.

Στα τέλη του 19ου αιώνα αναπτύχθηκε ένα σχίσμα στη δημοκρατική αριστερά, μεταξύ αυτών που θεωρούσαν πως η ύπαρξη ενός καλύτερου κόσμου προϋπέθετε το ξεπέρασμα του καπιταλισμού (τους «δημοκρατικούς σοσιαλιστές») κι εκείνων που θεωρούσαν αντιθέτως πως ήταν δυνατό να υπάρξουν μεγάλες βελτιώσεις εντός του καπιταλιστικού πλαισίου (τους «σοσιαλδημοκράτες»). Η δεύτερη ομάδα, αν και είχε πλήρη συνείδηση των μειονεκτημάτων του καπιταλισμού, αναγνώριζε παράλληλα το πελώριο παραγωγικό του δυναμικό και επιχειρηματολόγησε υπέρ της άποψης πως πρώτο καθήκον της αριστεράς ήταν να βρει τρόπους να μεγεθύνει τα πλεονεκτήματα της λειτουργίας των αγορών, μειώνοντας ταυτόχρονα το κόστος της.

(more…)

Μετά ή πριν την πολιτική διάσπαση του 5Κ…

October 2, 2010

Politics by W.B. Yeats

In our time the destiny of man presents its meanings in
political terms’ – Thomas Mann

HOW can I, that girl standing there,
My attention fix
On Roman or on Russian
Or on Spanish politics?
Yet here’s a travelled man that knows
What he talks about,
And there’s a politician
That has read and thought,
And maybe what they say is true
Of war and war’s alarms,
But O that I were young again
And held her in my arms!

Bert Jansch

October 1, 2010

Light Art – Kumi Yamashita

September 15, 2010

Δημοτικές εκλογές

September 6, 2010

ΛΙΝΚ LINK

Δε λάστ σάπερ… (προσχέδιο)

August 25, 2010

Το αίμα νερό δεν γίνεται!

August 25, 2010

Χέρμαν Έσσε, 1877-1962

August 25, 2010

En vacances avec Angelos Kyriou …

August 25, 2010

Μιουτ

August 23, 2010

bar castro bar  – μέθη & βαθμολογίες …

5k Ζόμερτάιμ

July 26, 2010

Σάμερ Μπάλοτ Ντέι!

July 7, 2010

Τέλος τα ψέματα!  Ψηφοφορία με σχόλιο εδώ και όποιος νικήσει:

Αστυπάλαια αναχώρηση 5/08/10 ή Ανάφη αναχώρηση 4/08/10 ???


μπουκ δε μπλάντυ τίκετ!

July 5, 2010

4. Aug. 2010: Πειραιάς – Ανάφη – ΑΝΕΚ Lines Πρέβελη – 23.59 – 09.30

5. Aug. 2010: Πειραιάς – Αστυπάλαια – BLUE star Πάρος- 17.30 – 03.40

ΥΓ: Για pseudon και κύκλο επιρροής  εδώ