Author Archive

deep sea baby

August 6, 2011

To μαντρόσκυλο, μια αλληγορία για τα media

October 15, 2010

H Καλλιτεχνική ομάδα Φora etc. της Μέντη Μέγα και του Μανώλη Ανδριωτάκη και το Χοροθέατρο Νταλίκα της Βάσως Γιαννακοπούλου και του Τάσου Παλαιορούτα, παρουσιάζουν ένα χορευτικό double bill. Με άλλα λόγια, δύο παραστάσεις με ένα εισιτήριο στον καινούργιο θεατρικό χώρο του Πολιτιστικού Κέντρου Ακαδήμεια στην Ακαδημία Πλάτωνος.

«To Μαντρόσκυλο. Μια αλληγορία για τα Media»
από την καλλιτεχνική ομάδα Φora etc.

«Η Μαρία πάει στο ποτάμι»
από το Χοροθέατρο Νταλίκα

περισσότερες πληροφορίες fora etc.

Aμαρτωλοί και τρέξιμο

May 19, 2010

σχετικά με τα μεσσηνιακά, κατεβαίνω να συναντήσω γνωστό οργίλο ιδίας καταγωγής, για να δούμε και από κοντά τα σημεία και τα τέρατα…

prepare your coffin

April 28, 2010

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ

March 3, 2010

….προσκύνημα.

Ποιός είναι αυτός ο θεός!!;;

Να παρουσιαστεί στο 5κ αμέσως.

(Ή έστω να περάσει από το στέκι του χέβυ και να ζητήσει τον ταρζάν.)

Περί ιδεών

January 11, 2010

Με αφορμή ένα mail του  Herr Hum, συμπληρώνω σε μια συζήτηση μου με τον Tarzan το παρακάτω ενδιαφέρον, για πολλούς ελπίζω, απόσπασμα:

“Δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να καταστήσει κανείς δημοφιλείς ή να υπερασπιστεί παράξενες και παράλογες θεωρίες από το να τις εφοδιάσει με πλήθος δυσνόητων, αμφίβολων και ασαφών λέξεων. Έτσι όμως αυτά τα καταφύγια μοιάζουν περισσότερο με σπηλιές ληστών ή φωλίες αλεπούδων παρά με φρούρια στρατηγών πολέμου: η δυσκολία να κυνηγήσει κανείς όσους καταφεύγουν σε τέτοιους τόπους δεν οφείλετε στην ισχύ τους, αλλά στα γύρω βάτα, στα αγκάθια και στο σκοτάδι των θάμνων. Γιατί, καθώς η υποκρισία από μόνη της είναι ασύμβατη με το ανθρώπινο πνεύμα, μόνο το σκοτάδι μπορεί να χρησιμεύσει ως άμυνα για το παράλογο”.

(Τζον Λοκ, στο Ζ. Μπουβρές, Γοητευτικές και παραπλανητικές ακροβασίες της φιλοσοφίας, επιμ. Στ. Βιρβιδάκη, μτφρ. Τ. Μπούκη, εκδ.Πατάκης, Αθήνα 1999)

Η κρυφή όψη των οπισθίων (La face cachée des fesses)

January 6, 2010

Το ντοκυμαντέρ “La face cachée des fesses” του ARTE

και η ενδιαφέρουσα οπτική του…

μια γεύση :

ή

ολόκληρο

Πέρα από το πικάντικο του πράγματος στο συγκεκριμένο ντοκυμαντέρ, οι παραγωγές του ARTE πιστεύω πως έχουν ενδιαφέρον και αξίζει να σκαλίσει κάποιος μερικές από αυτές.

ΕΚΤΑΚΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

December 16, 2009

 Ισχυρότατη πεντεκαππική δόνηση 8,5 βαθμών της κλίμακας Κ με επίκεντρο της περιοχή του Πολυτεχνείου σημειώθηκε σήμερα νωρίς το απόγευμα. Οι πρώτες εκτιμήσεις μιλούν για μεγάλο αριθμό θυμάτων κάποια εκ των οποίων, σε κρίσιμη κατάσταση. Οι ειδικοί εκφράζουν τώρα φόβους για επανάλειψη του φαινομένου τους επόμενους κρίσιμους μήνες, τονίζοντας το ενδεχόμενο να μην ήταν αυτή η κύρια δόνηση.

Ξύπνησε το penteTappa;;;;;!!!!

November 23, 2009

Εντάξει μωρέ…..10 μερούλες έκανε το…Πέντε Τάππα να πάρει χαμπάρει οτι ξαναβαφτίστηκε….

Νέκρα λέμεεεεεεε!!!!!!!!!

Τα πειστήρια :

Tρελός/Κλείστε τον μέσα!

October 16, 2009

Πεθαίνω στα γέλια ή κλαίω με αυτό που βλέπω; Προκαλεί και μια μεγάλη γκάμα άλλων συναισθημάτων και σκέψεων βέβαια-τόσο για το συγκεκριμένο άτομο όσο και για τα ΜΜΕ…Δείτε το. Ο άνθρωπος δεν είναι καλά…

5kapia treli

October 4, 2009

Power (ιν ρισπονς του babis…)

September 8, 2009

αντε μην πέσει και live Ian Gillan με Ρακιντζή στην κιθάρα…

Exarchia i love u

September 4, 2009

Δεν έχω τίποτα με τους μπάτσους. Ούτε με τα γουρούνια. Έχω ίσως με τα ανεγκέφαλα εξουσιομανή καθήκια.

Η τριπλή αυτή συνθήκη παρότι περιορίζει  κάπως το πεδίο ορισμού, για κάποιο λόγο το ποσοστό ανθρώπων που την ικανοποιεί είναι κάπως μεγάλο σε σχέση με τον συνολικό πληθυσμό. Και ω! τι έκπληξη το ποσοστό αυτό περιλαμβάνει μεγάλο μέρος της αστυνομίας!

Χτες το βράδυ ξεκίνησαν τα γνωστά κόλπα στην περιοχή, οι αφορμές των οποίων είναι και άνευ σημασίας. Έτσι για την ιστορία: κάποιοι γράφουν σε τοίχο στη Ναυρίνου, η αστυνομία τους πιάνει, πέτρες στους μπάτσους, μπούκα στο παρκάκι, φωτίες στους κάδους, τρεχάλες στα στενά, σπάσιμο πεζοδρομίων και τραπεζιων της πλατείας, μπάτσοι μουνιά και τα γνωστά, πεσίματα της ομάδας Δ στην πλάτεια, καπνός τα κοκκόρια και τα γνωστά…

Εγώ είχα σκοπό να πέσω για ύπνο συχτηρίζοντας που έχει γεμίσει σκουπιδοκαπνούς το σπίτι και που βρόμησε Δεκέμβρης από Σεπτέμβη μήνα(τελικά όντως κλιματολογικό υπάρχει). Αλλά μια που σκεφτόμουνα το μαλάκα τον κοτσίδα που άναβε τον κάδο έξω από το Αλεξανδρινό, μια που έριχνα νερό με το λάστιχο από το μπαλκόνι να σβήσω το κάδο κάτω από το σπίτι και δεν τον πετύχαινα, τα είχε πάρει κανονικά και κατέβηκα κάτω να ερεθίσω λίγο ακόμα τα νεύρα μου και να πάρω και το αυτοκίνητο που το είχα πάνω στην πλατεία στο ύψος της Τσαμαδού (σημείο ασφάλες γενικά). Κατεβαίνω: τρεχάλα, πέτρα και βρισίδι οι άλλοι, ντου οι δελτάδες στην πλατεία, γκανίαν όλα τα πετροκότσιφα χάθηκαν στα στενά Οικονόμου, Τσαμαδού και Θεμιστοκλέους. Εγώ πήγα στο Κρεπεξαρχεία μαζί με κόσμο και κάναμε χάζι. Καμία 15 μηχανάκια οι δελτάδες σκάνε έξω από το κρεπεξάρχεια που είναι κόμβος και ελέγχουν από εκει όλοι τα στενά με νταηλίκια και απειλές στους “άλλοι” που είναι στα βάθη. Μετά από κάτι γελοιότητες όπου έχουνε μπλοκαριστεί με τις μηχανές τους και δεν μπορούν να κουνηθούν (ερχόμενοι φουριόζοι και σταματώντας απότομα στον πεζόδρομο της Θεμιστοκλέους πέσανε ο ένας πάνω στον άλλο 15 μηχανές και μετά δεν μπορούσαν να κάνουν πίσω..) κάνουν αναστροφή και ετοιμάζονται να φύγουν από τη Στουρνάρη κάτω. Ένας (μάλλον Α male της αγέλης) που ήταν ξεκάβαλος, δίνει σήμα για αποχώρηση, πασάρει σε έναν άλλο ένα μεταλλικό κοντό ραβδάκι και ανεβαίνει στη μηχανή του. Την κοπανάνε προς τα κάτω όλοι μαζι κορνάροντας. Άντε τελειώσαμε για σήμερα και δεν κουνάω και τ’ αυτοκίνητο σκέφτομαι. Καληνύχτα στα παιδιά Α και στα παιδιά Β. Δεν πρόλαβα να γυρίσω το βλέμμα και μέσα από τις κόρνες τους ακούω το συναγερμό του αυτοκινήτου μου. Οτι περνάγανε και οι τελευταίοι από δίπλα του. Πάω κοντά και βλέπω το μπαρμπρίζ μου σπασμένο. Τρεις άνθρωποι ήταν 5 μέτρα από την σκήνη, ο ένας  εκ των οποίων ήταν ο φίλος με την καφετέρια απέναντι που μάζευε στις καρέκλες του. Είδαν έκπληκτοι πως:

Περνώντας ο ένας εκ των κυρίων αστυνομικών άπλωσε το πτυσσόμενο γκλομπ του και μου έσπασε το μπαρμπίζ.

Ήταν το μικρο μεταλλικό ραβδάκι που του πλάσαρε ο μεγάλος πριν: σήμερα εσύ προβοκάτορας… Πήρα το 100 να με σώσει από τους μπάτσους, μου είπανε να πάω με τους μαρτυρές μου στης Καλλιδρομίου (τον έσυρα τον άνθρωπο από το καφέ μέσα τη νύχτα-ευχαριστώ πολύ), από εκεί μου είπανε να πάω στη ΓΑΔΑ…. 

Είπαμε έρχονται εκλογές. Έχουμε πολλά event. Τώρα συσπειρώνουμε τους συντηρητικούς…

Πάρτυ στις 4 Οκτωμβρίου….

September 4, 2009

 

(Ποστ γραμμένο προχτές, ολοκληρωμενο στο περιπου και δημοσιοποιημένο σήμερα…Μπαγιάτικο δηλαδή σαν κουλούρι της Ερμού στο ύψος του Φωκά)

Έσκασαν οι εκλογές σαν τα πρωτοβρόχια…Όλοι ξέραμε οτι έρχονταν αλλά δεν ξέραμε πότε ακριβώς. Να που έπεσε λοίπον η βροχούλα και όλοι κάνουμε τους έκπληκτους, με τον ίδιο τρόπο που κάνουνε τους έκπληκτους σε κάτι ταινίες αμερκάνικες οι πρωταγωνιστές,  οι οποίοι ήδη ξέρουν πως τους έχουνε οργανώσει πάρτυ-έκπληξη και για να μην στεναχωρήσουν τους εμπνευστές του ,ανάβει το φώς και κάνουν : “ΟΟΟουυυυυυ!!”….. “Σουρπράάάάιζ” λεν οι άλλοι…

Αλλά κάθε πάρτυ ευπρόσδεκτο και να βαρίεσαι ακόμα. Όλο και κάτι θα πιείς, θα κάνεις καμία βλακία(χαρούμενη στροφούλα στο ”ποοοο τι έβαλε!”), κάμια κουβέντα με αυτούς που πάντα τα λες ούτως ή άλλως, θα δεις κανέναν να πέφτει κάτω(από το αλκόολ στο στομάχι ή στο πάτωμα), θα χαζέψεις κάνενα πρόσωπον και θα ονειρευτείς καμία αρπαχτή μαζί του (σχέση, για το χοντραίνω…?)

Έτσι και με τις εκλογούλες….Παρτάκι ζορισμένο φαίνεται και οι οργανωτές και συνδιοργανωτές άρχισαν, άνα ευφάνταστα ζευγαράκια, να κάνουν τα γνώστα σκέρτσα μπας και ανάψει το γλέντι και  ‘ρθουν οι μπάτσοι κατα τις τρισήμιση, μέτα από καταγγελία, για διατάραξη κοινής ησυχίας(παγκόσμιο λες εσύ μέτρο επιτυχίας πάρτυ). Τέτοια ζευγαράκια-που κανουν τρελές φιγούρες στην άδεια πίστα, φλεγόμενοι απο διασκέδαση δήθεν, φωνάζοντας ”Παμε παιδία!!” like tsalikis does it- ήταν σήμερα η Ντορουλα με τον Πέτρο(Ευθημίου) και η Βασουλα με τον Βαγγέλη(Μεϊμαράκη).Τους μπαγάσες…Πως τους έρχονται αυτά τα κόλπα και τους βάζουν αυτούς μάζι… Ήταν υπέροχα, μπράβο στα παιδία.Πολύ γέλιο.Αντε και καλή συσπείρωση! Ο δε Βάγγος μας εκτός από φούρλες onstage, είπε και ανέκδοτα.”Θα τις κεδρίσουμε τις εκλογες!”και κολλητά:”Τι γέλατε;!!”… Βουβοί οι άλλοι από κάτω.Τον κοιταγανε αποσβολομενοι!Και άσε τη Βάσω που πάντα έτσι κοιτάει, οι άλλοι όμως κόκαλο.Κανείς δεν είχε γελάσει.Ούτε πριν ούτε μετά. Μυγίαστηκε φαίνεται ο καϊμένος…Σκηνή ανθολογίας.

Και από τη μια οι  firestarters Πασοκ-ΝΔ. Aπό την άλλη; Oι Partycrashers Αλέκα και σια που έσκασαν μύτη χωρίς να έχουν βάλει μια για το πάρτυ και σου λένε άστους αύτους να κουρεύονται, θα χωρέψουμε ικαριότικα τώρα! ”Ρε δε φεύγει ο κυρίου από τα ντεκς!”τους λες ”Θα έχουμε κλάματα!”.Τίποτα.”Ρε δεν το ξέρει το ικαρίωτικο ο κόσμος θα κάνουν μούτρα!”Μούκου.” Ρε δεν τα έχουμε τα σιντι!”Ανένδοτοι.” Οχι ικαρίωτικα θα παίξουμε, κατέβασέ τον κάτω τον κυρίου!”

Και είναι και κάτι τύποι περίεργοι με ipod nano που κάνουν σάιλεντ πάρτυ στο βάθος και ανταλλάσουν κάτι χειρόχραφα σημειώματα όπου αναπτύσσουν όμορφα θέματα, φιλοσοφικού και άλλου ενδιαφέροντος.Συχνά πυκνά τσεκάρουν αν μπορουν ακόμα να διαβάζουν τα χείλη και λένε ο ένας στο άλλο “ε-σω-στρε-φια!”, “ε-ξω-στρε-φια!” και γαμόγελούν με παιδική αυταρέσκεια που ακόμα τα καταφέρνουν.

Η Αλέκα μετά τη μάχη με το μουσικό κατεστημένο και τα μεγάλα συμφέροντα του κυριού, κατευθυνεύται σε γωνιά αντίθετη από τους i-nanous με τους δυο αρχηγέους, αλλά συμπτωματικά(χα!) δίπλα στους γαλααίματους γαλαζώους! Εκεί με μπόλικη ρετρό διάθεση, αφού κρυφοκοιτάξει τον νεαρό Αλέξη μέσα από το μονιμο λεκέ που έχουν αφήσει τα ξυρισμένα μουστάκια κάτι παρινοκεφαλων ηλιοφόρων που ζουζουνίζουν σε ένα κοπαδάκι, αρχίζει το δικό της σάιλεντ πάρτυ χρήση γραμμοφώνου που παίζει άνευ δίσκου και με ήσυχη συνείδηση πως δεν πρόκειται να κατηγορηθεί για αβανγκαρντισμό.

Αύριο γιορτάζουμε και τα γενέθλια του Παστόκ, θα φυσίξει κεράκια ο Πασοκ ο νεότερος και θα κάνει την ίδια ευχή που κάνει κάθε χρόνο γιατι το όραμα είναι σταθερό.Γενικά θα έχουμε πολλα τέτοια event, θα το βρουμε το κέφι να πάμε με μπρίο στην κάλπη.

Αχ πόσο όμορφα περνάμε με τούτα τα παιδία!

Εδώ σταματώ αυτό το post γιατί τα έχω πάρει με αυτό που μου συνέβη χτες και το οποίο περιγράφω στο επόμενο post που είναι αποπάνω ή κάπου εκεί γύρο.

Χαλάρωσε και απόλαυσέ το επιτέλους…

July 13, 2009

Τελευταία νόμιζα πως είχα χάσει τη χιούμορ μου.  Η μάλλον δεν την είχα πια δική μου. Έιχα την αίσθηση πως με βαρέθηκε και αποφάσισε να με αφήσει. Να αφήσει εμένα και το κρύα αστεία μου και να κάνει τη ζώη της. ”Πρέπει να είναι αλήθεια και ας μην το λέει ξεκάθαρα. Αυτονομήθηκε, έκοψε τον ομφάλιο λώρο” σκεφτόμουνα. Είχα πάθει εμμονή. Το φοβερό για μένα ήταν πως δεν εφεύγε μια και καλή να τελειώνουμε, παρά εμφανιζόταν πάντα εκεί που δεν το περίμενα. Εμφανίζόταν και με αιφνιδίαζε, με τάραζε, με αναστάτωνε. Δεν με άφηνε να την ξεχάσω, να προχωρήσω μπροστά και να αρχίσω να φαντάζομαι τη ζωή μου χωρίς αυτή… Το χειρότερο όμως δεν είναι αυτό. Το χειρότερο είναι ότι άρχισε να εμφανίζεται πλέον, πάντα μόνο όταν ήμουν με τους  φίλους μου. Και πάντα τα ίδια:  Έρχεται σαν τη μικρή τσούλα που θέλω τόσο πολύ και αρχίζει και χαϊδεύεται με όλους. Περνάει από αγκαλιά σε αγκαλιά και από στόμα σε στόμα. Στον απέναντι και μετά στο διπλανό μου και μετά στον δίπλα του. Και περιμένω τη σειρά μου ανυπόμονα. Και έρχεται και σε μένα και μου κάνει τα ίδια κόλπα. Στην αρχή βρίζω και καταριέμαι τόσο πουτάνα που είναι και εύχομαι να πάει στο διάολο και να μην τη ξαναδώ, μα ταυτόχρονα παρακαλάω και καίγομαι να ερθει λίγο ακόμα ξανά. Και όταν έρχεται, σα μωρό που το πήρε αγκαλία η μάμα ξεραίνομαι στα γέλια και τα ξεχνάω όλα. Και σαν φεύγει, σα μωρό (και πάλι) που του πήραν το πλαστικό παιχνιδάκι από το στόμα μην πνιγεί, ψευτοκλαίω μπας και γυρίσει από οίκτο. Σε λίγο όμως άρχισα να συνηθίζω. Και δεν με ένοιαζε τόσο που πήγαινει με τους άλλους: ”Περιμένω”. Και συνήθιζα κι άλλο: ”Aρκει να ‘ρθεί”. Και σε λίγο αρχίζει και μου αρέσει που τη βλέπω απά στους άλλους: ”Να έρθει εδώ, σε μένα τώρα, να εφεύρω νέα παιχνίδια πού δεν έχει κάνει στους άλλους” έλεγα. Και μετά μου αρέσει τόσο να τη βλέπω με τους άλλους που θέλω να τη δω να κάνει κόλπα που δεν τα χω ξαναδεί ή ξανακάνει. Εύχομαι να τη δω να τις βγάζουν νέα κόλπα, νέα βίτσια οι άλλοι. Και ας μην είμαι εγώ ο πρώτος. Και σε λίγο δε με νοιάζει καν αν θα έρθει σε μένα…Απολαμβάνω εξίσου! Μα πλέον είχα καταλάβει πως επρέπε και έγω να την προκάλω, να την παιδεύω, όχι να την περιμένω να μου δωθεί, ούτε να διεκδικώ πάνω της εξουσία εγωιστική, μα ανάποδα να συμμετέχω σε αυτό το μεγάλο μπαλαμούτι σκέτος. Χωρίς εξουσίες, χωρίς κτήσεις, μέρος του όλου ισότημα. Μόνο τότε τα δίνει όλα. Και τα δίνει όλα σε όλους. Τώρα πια ξέρω. Δεν είναι πια δική μου, πότε δεν ήταν. Ήταν πάντα όλων και μόνο όλοι μαζί μπορούμε να την έχουμε. Αλλιώς θα μαράζωνε, θα μίκραινε, θα μιζέριαζε και θάπαιρνε τη φάτσα του υποτιθέμενου εφέντη της.

p.s. Το χιούμορ έπρεπε να είναι γένους θυληκού.

Αντε να δροσιστούμε και λίγο (μέρος Γ…)

July 11, 2009

… με Μ. Οικονόμου σε ρόλο σακοράφας (για να χάρη του αφηγηματικού συνεχούς βρε αδερφέ να πούμε! Πως το λένε;! – Ε κάντο μου λιανά ντε! Άμα γεια σου τώρα.. σφύρα το παρασύνθημα..) και μετά με Νικόλαο Λύτρα

oikonomoulitras

Απουσία

July 8, 2009

Έχει να φανεί πολύ καιρό ο μπερές του στη γειτονιά. Το ίδιο και το ανήσυχο βλέμμα του. Το σκληρό και ευαίσθητο, ταυτόχρονα και πάντα. Το ίδιο και η μακάρια αγωνία του. Το ΒΟΞ δεν τον σερβίρει πια, δεν διαβάζει στα τραπέζια του. Ούτε τον βλέπω να ανεβαίνει τα σκαλιά, ούτε να ψάχνει τη γωνιά του. Στα τζάμια δεν φιλτράρεται η φιγούρα του. Στην πλατεία δεν στέκεται η λιγνή μορφή του. Δεν έχω δει, καιρό τώρα, απ΄το οστεώδες πρόσωπό του  να αρπάζεται ο τρόμος, το κεφάλι καθώς στρέφει προς τα πίσω. Η αλήθεια είναι οτι τίποτα από αυτά, πότε δεν θα ξανασυμβεί. Άργησα να δώσω τ’ όνομα στην μόρφη, μα μόλις τοδωσα δεν τον ξανάδα. Τώρα έμεινε μόνο τ’ όνομα σε μερικά απ΄ τα ράφια μου.

‘Ελληνες μετανάστες

May 27, 2009

Μιας και το έθιξε ο Herr, ας δούμε και τι άλλο ίσως συνέβει αφού κατεβήκαμε από τα πλοία…

Στο παρακάτω κείμενο του Ιού της Κυριακής(Ελευθεροτυπία, 28/11/1999) γίνεται αναφορά στις μελέτες και τα πορίσματα της Wickersham Commission. Πρόκειται για την Επιτροπή που συγκρότησε ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Χέρμπερτ Χούβερ το 1929, να να αντιμετωπίσει  τη ραγδαία αύξηση της εγκληματικότητας και τη διαφθορά της αστυνομίας που είχε προκαλέσει  η πολιτική της ποτοαπαγόρευσης. Η επιτροπή συνέταξε 14 τόμους, μέσα στους οποίους κάνουμε ως έθνος αρκετές εμφανίσεις που σίγουρα δεν θα τις έλεγε κανείς guest(παρότι φιλοξενούμενοι στον ξένο τόπο-χαχα) αλλά μάλλον πρωταγωνιστικές, ειδικά στον 10 τόμο. 

Ένα μικρό τυράκι για το άρθρο με ισχύ ναπάλμ στο τροπικό δάσος της εθνικής μας υπερηφάνειας :

Picture 1

 

 

(more…)

Μικρά μονόπρακτα καθημερινά στην πλατεία…

April 25, 2009

Ένα από τα πολλά στιγμιότυπα της πλατείας. Πεζούλι κοιτώντας προς το άγαλμα, με πλάτη στις καφετέριες o A, o B και η Γ συνομιλούν.:

Α(όρθιος σε θέση διδάσκοντος): -Ο μπαρμαν ο σωστός….με καταλαβαίνεις..?? Ο μπαρμαν ο σωστός… τα ξέρει αυτά τα κόλπα… το πιάνεις…???

B+Γ(καθήμενοι και εναγγαλισμένοι): Νεύμα κατάφασης-σε φάση αφασίας( δηλαδή λένε ναι σε αυτό ή και σε οτιδήποτε άλλο)

Α: – Πρέπει να είναι σωστός ο τύπος για να τη κάνει τη δουλειά …με καταλαβαίνεις…?? Θέλει τέχνη να πούμε…

Ξαφνικά

Δ(αφιχθής και σφηνωτός): -Συγγνώμη που διακόπτω…να κάνω μια ερώτηση??

Καμία απάντηση ή έστω αλλαγή εστίασης από τους Α,Β,Γ. Σα να μην έγινε.

Α:  -Ο μπαρμαν ο σωστός….με καταλαβαίνεις..?? Τα έχει αυτά, στο έτσι!(κλακ! με τα δάχτιλα του ενός χεριού-όχι τόσο γρήγορη χειρονομία όσο θα ήθελε, πάραυτα το εφφέ γίνεται)

Δ: -Συγγνωμη που διακόπτω…να κάνω μια ερώτηση?? (more…)

Fetos Fetes

April 23, 2009

img_522g03