Archive for the ‘Poetry’ Category

Rock – porn

October 6, 2010

από το blog  stopthatsound.

Advertisements

πέστε μου είναι η τρελή ροδιά

October 5, 2010

από ποίημα Οδυσσέα Ελύτη

Μετά ή πριν την πολιτική διάσπαση του 5Κ…

October 2, 2010

Politics by W.B. Yeats

In our time the destiny of man presents its meanings in
political terms’ – Thomas Mann

HOW can I, that girl standing there,
My attention fix
On Roman or on Russian
Or on Spanish politics?
Yet here’s a travelled man that knows
What he talks about,
And there’s a politician
That has read and thought,
And maybe what they say is true
Of war and war’s alarms,
But O that I were young again
And held her in my arms!

Mαχαιροβγάλτης

September 14, 2010

Στους κινηματογράφους από 4/11.

Rainbow

July 22, 2010

as simple as that. By Helmut Smits.

Τελευταία μέρα εξετάσεων

July 2, 2010

(more…)

Junk

April 28, 2010

Στην κατηγορία «junk» υποβάθμισε την Ελλάδα η Standard & Poor’s

Σε ΒΒ+ από BBB+ υποβάθμισε την μακροπρόθεσμη πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδας η Standard & Poor’s , διατηρώντας αρνητικό outlook. Πρόκειται για την χειρότερη κατηγορία για τα ελληνικά ομόλογα, την επονομαζόμενη «junk» (υψηλού ρίσκου, στην κυριολεξία σημαίνει «σκουπίδια»).

Ο Οίκος προειδοποιεί μάλιστα τους κατόχους ελληνικών ομολόγων ότι περιορίζονται στο 30-50% οι πιθανότητες να μην χάσουν τα κεφάλαιά τους σε περίπτωση αναδιάρθρωσης τους ελληνικού χρέους ή χρεοκωπίας της Ελλάδας.

Οι Οίκοι Αξιολόγησης είχαν προειδοποιήσει ότι το υψηλό κόστος (more…)

Paul Valery

April 28, 2010

Πωλ Βαλερύ, Το παραθαλάσσιο νεκροταφείο

Η στέγη αυτή ανάμεσα όπου οδεύουν περιστέρια,

από τα πεύκα ανάμεσα κι απο τους τάφους πάλλει.

η Μεσημβρία συνθέτει εκεί, με τα πυρά, δίκαια,

τη θάλασσα, τη θάλασσα που ξαναρχίζει πάντα!

Ω ανταμοιβή που αισθάνεσαι κατόπι απο μια σκέψη

μακρό ένα βλέμμα στων θεών επάνω τη γαλήνη!

.

Ποιό έργο αγνό από αστραπές λεπτές καταναλίσκει

αμέτρητους αδάμαντες αφρού απαρατηρήτου,

και ποιά ησυχία φαίνεται να εγκυμονεί εδω πέρα!

Όταν πάνω στην άβυσσο αναπαύεται ένας ήλιος,

άμεμπτα τεχνουργήματα μιας αιώνιας αιτίας,

ο Χρόνος σπινθηροβολεί και το όνειρο είναι γνώση

. (more…)

Ποίημα..

March 30, 2010

Καφές, ρακί, τζιν τόνικ

και φυστίκια.

Καφές, ρακί, τζιν τόνικ

στα αρμυρίκια.

Φλογέρες, χόρτα και κασέρι

απο το μεσημέρι,

απο το μεσημέρι.

Εθνικό προϊόν:

Οι λέξεις που βουτάνε κάθε βράδυ στον καμπινέ με το κατούρημα!

τι δεν βλέπουμε στο σινεμά

February 28, 2010

Η διάρκεια είναι πάθος.
Ένα πάθος που σιγοκαίει.
Σύμφωνοι χωρίς φλόγες αφού τις καταπίνει.
Αλλά και χωρίς καπνούς. Με λιγότερη στάχτη.
Δεν κορώνει μου λες. Ούτε κρυώνει.
Αντιθέτως κρατάει ζωντανή τη φωτιά.
Έστω τη σπίθα. Είναι κάτι κι αυτό.
Είναι πολύ. Είναι αυτό που μας λείπει.

Η διάρκεια είναι πάθος.
Ένα πάθος που δεν βλέπεις στο σινεμά
γιατί οι ταινίες διαρκούν το πολύ δυο ώρες
κι όταν πέφτει το τέλος
η ζωή συνεχίζεται.
Είρήσθω εν παρόδω όχι όπως θέλουμε
αλλά όπως μπορούμε.

Η διάρκεια είναι πάθος.

Ιδιαίτερα στην αγάπη.
Σου το λέω εγώ που αγαπώ
τόσους ανθρώπους επί τόσα χρόνια
χωρίς να το ξέρουν.
Μεταξύ μας για μένα τους αγαπώ.
Μου κάνει καλό.
Όπως η αγάπη μου για σένα φερ’ ειπείν.
Με κάνει καλύτερο.
Καλύτερο κι από σένα ενίοτε.
Έλα, σε πειράζω.

Μιχάλης Γκανάς

από το βιβλίο Ο ύπνος του καπνιστή, εκδόσεις Καστανιώτη, 2003.

Για τον Herr Hum που το συζήταγε εχθές.

Ποιήμα

February 7, 2010

Γιάννης Βαρβέρης, Πιάνο βυθού

Αυτές οι νότες
που σας στέλνω με την άνωση
δεν έχουν πια κανένα μουσικό ενδιαφέρον.
Απ’ τον καιρό του ναυαγίου
που αργά μας σώριασε τους δυo
ως κάτω στον βυθό
σαν βάρος έκπληκτο
το πιάνο του ολόφωτου υπερωκεανίου κι εγώ
έχουμε γίνει μάλλον μια διακόσμηση πυθμένος
μια υπόκωφη επίπλωση βυθού
ένα λουλούδι εξωτικό
ή ένα τεράστιο όστρακο
φωλιά ιπποκάμπων
διάδρομος ψαριών που όλο απορούν
μπρος στην ασπρόμαυρη αυτή μνήμη
του παπιγιόν των πλήκτρων του κολάρου.
Κι αν σε καμιά βαρκάδα σας
διακρίνετε στην ήρεμη επιφάνεια
τρεις πέντε δέκα φυσαλίδες
σαν ντο και σολ και μι
μη φανταστείτε μουσική
είναι λίγη σκουριά που όταν θυμάται
πιέζει κι ανεβαίνει.

Γι’ αυτό να μην ανησυχείτε.
το πιάνο μου κι εγώ
είμαστ’ εδώ πολύ καλά
εκπνέοντας ίσως πότε πότε νότες άσχετες
αλλά μες στην ασφάλεια πλήρους ναυαγίου
και ιδίως
μακριά επιτέλους
από κάθε προοπτική πνιγμού.

Από τη συλλογή Πιάνο βυθού (1991)


Κοιμάται το 5κ.. ή μου φαίνεται…?

October 1, 2009

Να γιατί δε το ρίχνω στους οικολόγους χεχεχε…

Σαχτούρης

September 2, 2009

Η ΑΡΑΧΝΗ ΚΑΙ Ο ΑΓΙΟΣ

Μια μεγάλη αράχνη ξεκρέμασε από
τον τοίχο την εικόνα του Αγίου και
άρχισε να την περιφέρει γύρω γύρω
στο δωμάτιο.
Παρά το μεγάλο, εν σχέσει με αυτήν,
βάρος της εικόνας, την έσερνε σιγά σιγά
ώσπου την έφερε πάλι στην θέση
που την είχε ξεκρεμάσει, την
κρέμασε πάλι κι εξαφανίστηκε.

από την ποιητική συλλογή Ανάποδα Γυρίσαν Τα Ρολόγια  (1998)

(more…)

foutoure?

July 29, 2009

http://rhondaforever.com/

 

 

a 3d drawing tool developed by Amit Pitaru

Γώγου

July 26, 2009

Η άποψή μου για την ποίηση της Κατερίνας Γώγου άλλαξε όταν είδα αυτό.

Μουσική: Κυριάκος Σφέτσας, από την ταινία Παραγγελιά του Παύλου Τάσσιου.

Καρούζος, Ι

July 17, 2009

ΠΕΝΘΟΣ ΠΙΟ ΨΗΛΟ ΚΙ ΑΠ’ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ

Ο καιρός της μάνας μου όταν δεν υπήρχα
ο καιρός του επόμενου βλέμματος
ο άφαντος καιρός των φύλλων
της πλαϊνής πορτοκαλιάς
τι φρικτές ελευθερίες.
Θυμάμαι τις προάλλες καθόμουν
απέναντι στη θάλασσα
σ’ ένα βραχάκι.
Ένιωθα την τύχη.
Τίποτα δεν οδηγούσε τα φαινόμενα σε αρμονία.
Ούτε το μοβ εκείνο που περιστοίχιζε τον ορίζοντα
με τόσες ελκυστικές αποχρώσεις
καθώς ο ήλιος είχε κατσουφιάσει στη δύση
καθώς ο ήλιος ανίσχυρος
ακουμπούσε πάνω στα βουνά
και βύθιζε
λίγο-λίγο.
Ερευνούσα μέσα στον πόνο
αναλύοντας κάπως τις αισθήσεις.
Ο ήχος όμως του κύματος χωρίς πολλά
έσμιγε την πιο τρομερή αρχαιότητα
με την τελευταία στιγμή του
χαρίζοντας όλη την ευγένεια
της μεγάλης φτώχειας που είναι η φύση.
Ο ήχος του κύματος ολόιδιος όπως οι θόρυβοι
στις ευρύχωρες μυριστικές εκκλησίες
μέσ’ στην πλήρη σιγή
από κάποιο στασίδι που πέφτει
από κανένα βήχα έρημο στην άκρη.
Τι επιμένει στο χρόνο;
Η σοφία της βροχής – όχι.
Ούτε το τραγούδι της αντιλόπης
με τους όρκους του ήλιου στη ράχη της
όταν σπαράζεται ηδονικά
μέσα στου λιονταριού το ερωτικό στόμα.
Ίσως επιμένει η κατάσταση
όπου ο θάνατος γίνεται μοιρασιά
στα βραχυκυκλώματα των σπλάχνων.
Οι γητειές που μπαινοβγαίνουν στα σώματα.
Δεν ξέρω.
Με το δαυλί της σιωπής ανατινάχτηκα.
Γαλήνη.

Νίκος Καρούζος

από την ποιητική συλλογή Πενθήματα (1969), τώρα στα Ποιήματα Α’ (1961-1978), εκδόσεις Ίκαρος, 1995

Θα τα ξεχάσω στην παραλία ..

July 16, 2009

Δεν υπάρχει αίσθηση κινδύνου,

αλλά ίσως ενα μάτι ερεθισμένο που ψοφά

κάτω απ’ τις μονοτονίες των φωταγωγών.

Είναι σήμερα η έναρξη του καλοκαιριού

και γι’ αυτό έβαλα πάγο στον σπιτικό εσπρέσσο

σκεφτόμενος  όλες τις νύχτες που πέφτουν μπρούμυτα,

γερασμένες φριχτά, που τις βρίσκεις νεκρές

στο πάτωμα ύστερα από μια γερή δόση ανοίας.

Τώρα σκέφτομαι πως δεν υπάρχουν παραμύθια,

πως ο παλιός ένοικος στον τρίτο

που γυρίζει μόνος τις κυριακές

είχε χάσει το παιχνίδι πολύ πριν,

                                               πιο πριν (όπως λένε),

αρχίσει να δέρνει την μητέρα του.

Και περνώντας απ την είσοδο λοιπόν,

για να βγω στη λεωφόρο, για να σημαδέψω

τις παραλιακές αποδράσεις μου,

το ξέρω πως θα μυρίσω το θάνατό του

 Θα είναι έτσι στολισμένος κ’ επίσημος για τέτοιες καταστάσεις  

σκορπώντας το άρωμα σκουληκιών

μεχρι τρεις ορόφους πιο πάνω.

Φυσικά, κουβαλώντας πάντα μια παλίρροια ευαισθησίας,

θα βαλθώ να συντονίσω τους πεινασμένους δέκτες μου

σε μια γη γεμάτη στήθη και αιδοία

μια γη που θα με πείσει,

πως δεν πήγαν χαμένοι τόσοι καφέδες και τσιγάρα

κ πως ο θάνατος που αποθηκεύεις

σε δόσεις καθημερινές θ’ ανταμοιφθεί

απ’ ένα μέγιστο χάδι

απ’ ένα φιλί

που θα στείλει το πρίγκηπά του

εκεί πίσω, στην αρχή των παραμυθιών

για ν’ αγνοήσει ένα σωρό άχρηστες λεπτομέρειες

που σκληραίνουν το δέρμα

και το κάνουν αργό κ δυσκίνητο

 σαν φίδι που πεθαίνει πάνω στα σεντόνια

σαν νεκρωμένο φλοιό

πάνω στο πύρινο φλέμμα της ζωής.

 

Είμαι όμως σίγουρος, πως όλα αυτά

                                             θα τα ξεχάσω’

                                             θα τα ξεχάσω

καθώς θα τραβήξω μια δυνατή τζούρα ήλιου

στην άμμο με το βρεγμένο μου κορμί,

χαζεύοντας ημίγυμνα ζευγαράκια

και οικογένειες κρετίνων

ν’ ασκούν επιβλητικά βέτο σε κάθε           

                                         επικίνδυνη σύλληψη’

σε κάθε σύλληψη

που θα μπορούσε ν’ ανατρέψει τον κόσμο τους

χύνοντας, τα πάντα μαζί με τα κουβαδάκια τους

στην άκρη ενός κενού.

Δύο ελληνικά τραγούδια

July 15, 2009

Βασίλης Νικολαΐδης – Η Ιστορία της Μαρίας. Έξυπνοι στίχοι. Πιθανότατα το μοναδικό τραγούδι που περιέχει τη λέξη “ρώγα” και λίγο παρακάτω τη λέξη “ΟΠΛΑ” (η οργάνωση που σχηματίσθηκε επί κατοχής).

Λάκης Με τα Ψηλά Ρεβέρ – Το Ουρλιαχτό. Το γνωστό ποίημα του Allen Ginsberg, σε απόδοση Άρη Μπερλή. Ο δίσκος που περιέχει το τραγούδι μπορεί να βρεθεί εδώ. Περισσότερα για το ποίημα εδώ.

Τάσος Λειβαδίτης – Aνώμαλα πάθη

July 13, 2009

Kάποτε θα θυμηθώ κάτι τόσο ωραίο, θά ‘ναι φθινόπωρο σ’ εκείνη τη μικρή πάροδο με τα υαλοπωλεία, εκεί που, όταν ξεπέσαμε, ο πατέρας πουλούσε ονειροκρίτες ― από τότε δεν ξαναβγήκα απ’ τ’ όνειρο κι όμως κρύωνα, αλλά μπορούσα τουλάχιστο να παραδοθώ στ’ ανώμαλα πάθη μου: τη μελαγχολία ή το συνωστισμό ― γιατί, ας είμαστε ειλικρινείς, εγώ κανέναν ποτέ δεν αγάπησα κι αυτό το τρυφερό βλέμμα μου ήταν για εντελώς ιδιωτική χρήση σαν την αθανασία των ποιητών

(από την Ποίηση. Tόμος Tρίτος 1979-1987, Kέδρος 1991)

Ιωάννινα 9/07

July 13, 2009

Σαν  το κεράσι

  πάνω στα χεiλη

ξέρεις πως

να δίνεσαι.